پنج شنبه, 20 مهر 1396 ساعت 09:10

ممیزی و جذب مخاطب دو معضل فیلم سازان حوزه اندیشه

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

آناهیتا یاوری

عصراقتصاد: سینما یک رسانه دیداری شنیداری مبتنی بر فناوری است که به وسیله آن فعالیت اقتصادی صورت می‌گیرد. یک فیلم بر اساس فیلمنامه و توسط مجموعه‌ای از بازیگرها، کارگردان، فیلم‌بردار و عوامل دیگر ساخته می‌شود. فلسفه فیلم با حرکت ،صدا و تصویر آغاز میگردد. زمانی که دو واژه فلسفه  و فیلم را کنار هم قرار می دهیم سه گزاره  فلسفه و فیلم، فلسفه در فیلم و فلسفه فیلم پدید می آید که نباید آنها را با هم یکسان تلقی کرد. فلسفه فیلم به ماهیت ، کارکرد و نقش سینما می پردازد و باید دقت کرد برخی از مباحثی که در این حیطه مطرح می شوند فلسفه خالص نیستند و لزوما کسانی هم که در این زمینه صحبت می کنند فیلسوف اطلاق نمی شوند.

اگر بپذیریم رشته فلسفه فیلم باید وجود داشته باشد این پرسش مطرح می شود که فلسفه فیلم چه سبکی باید داشته باشد. یعنی اینکه اهل فلسفه باید آن را پیش ببرند یا اهل سینما؟ و نیز اینکه الگوی پی ریزی فلسفه فیلم چیست؟ که دو پاسخ به این مورد داده شده است. اول دیدگاه سنتی است که معطوف به خود عنوان فلسفه فیلم است یعنی اینکه باید همان روش پژوهشهای فلسفی را در فلسفه فیلم به کار ببریم و پاسخ جدیدتر این است که باید فلسفه فیلم را براساس الگوهای علوم تجربی بنا کرد.

سیدجمال ساداتیان در گفتگو با عصر اقتصاد گفت: فیلم ها براساس مرور زمان ابعاد مختلفی پیدا کرده است، سرگرمی، مشابه سازی زندگی اجتماعی و بازسازی تاریخ است و اکنون با ورود تکنولوژی دیجیتال مانند سی جی آی در صنعت سینما هر آنچه که در ذهن بشر خطور می کند به تصویر می تواند تبدیل شود.

این تهیه کننده سینما اظهار کرد: زمانی که با طیف گسترده تکنولوژی مواجه می شویم اندیشه ای که باید این وسیله را به تحرک در آورد قصه و فیلم نامه است.

وی موضوعات فیلم نامه را به چند بخش تقسیم کرد و گفت: برخی به بخش سرگرمی قصه توجه می کنند و برخی سعی می کنند قصه را با زندگی اجتماعی مشابه سازی کنند و به مردم الگوی های رفتاری دهند.

ساداتیان افزود: با توسعه جوامع شهری نقاط ضعف، قوت و حوادثی در زندگی های اجتماعی پیش می آید که می تواند دست مایه کار فیلم ساز قرار گیرد.

ساداتیان ضمن بیان اینکه فیلم سازانی که در حوزه اندیشه فعالیت می کنند گاهی در جذب مخاطب دچار مشکل می شوند و گاهی به دلیل نوع برخوردهایی که حاکمیت ها با آنها دارند، فیلم هایشان ممیزی و توقیف می شود، افزود: با بررسی تاریخ سینما به این موضوع پی می بریم که در اروپا بعد از جنگ جهانی دوم ناهنجاری های اجتماعی که دست مایه کار فیلم سازان قرار گرفته بود قالباً دچار بحران بود و موجب توقیف فیلم ها می شد و اوج این برخورد ها در آمریکا بود.

وی ادامه داد: برخی از فیلم سازان نیز صرفاً به بخش های اقتصادی می اندیشند و نیروی خود را بیشتر در قسمت سرگرمی صرف می کنند که بتوانند مخاطب بیشتری را جذب کنند و راحت تر از فیلم هایی که در حوزه اندیشه هستند ساخته و از نظر اکران هم با مشکلات های زیادی رو به رو نمی شوند و این موضوع نیز مختص ایران نیست و در همه کشور ها فیلم هایی که خنثی هستند و تلنگر به حوزه های اجتماعی و سیاسی نمی زنند با مشکل توقیف مواجه نمی شوند و حتی ممکن است دولت ها از آنها حمایت کنند.

ساداتیان در رابطه با پایان باز فیلم ها بیان کرد: بسیاری از فیلم نامه ها مشابه زندگی اجتماعی هستند و به تعداد افرادی که فیلم را تماشا می کنند نقطه نظر وجود دارد و قصه های باز عموماً پایان را در اختیار سلایق مختلف می گذارد که بینندگان انتهای قصه را حدث بزنند.

 

خواندن 179 دفعه

نظر دادن

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

جدیدترین عناوین

نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری عصر اقتصاد بلامانع است. عصر اقتصاد مسئولیت مطالب از سایر منابع را عهده دار نمی باشد. 1395