سه شنبه, 22 اسفند 1396 ساعت 11:24

اطلاعات تکميلي

  • ارغوان فرزین معتمد؛

استیضاح گراشامی

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

ارغوان فرزین معتمد

این روزها که استیضاح وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی به بحث جدی در محافل اجتماعی و سیاسی تبدیل شده است، ناخوداگاه به یاد قانون «گراشام» می افتم.

در برخی دوره‌های تاریخی حاکمان در ترکیب آلیاژ سکه‌های رایج تغییراتی می‌دادند. در نتیجه چنین کاری ممکن بود در یک زمان 2نوع سکه با یک ارزش اسمی در بازار برای مبادلات مورد استفاده قرار گیرد که ارزش واقعی آنها با هم متفاوت بود.
به این ترتیب مردم ترجیح می دادند پول با عیار بالا (پول خوب) را ذخیره کنند و پول با عیار کمتر (پول بد) را خرج کنند. در نتیجه پول خوب بتدریج از مبادلات حذف می شد.
این مساله وجود قانونی به نام قانون گراشام را رقم زد که بر اساس آن «پول بد، پول خوب را از گردونه خارج می کند».
به گمانم مصداق اجتماعی و سیاسی این قانون در روزهای اخیر استیضاح وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی است. 
علی ربیعی از جمله افرادی است که عیار اسمی و واقعی او بالا و برابر است. 
علی ربیعی وجود فقر در جامعه را انکار نمی کند و به دنبال سیاست های صدقه ای برای آرام کردن گروه های فقیر جامعه نیست.
علی ربیعی با تصویربرداری دقیق از وضعیت بزرگ ترین وزارتخانه کشور برای نخستین بار و با شهامت از چالش های پیش روی صندوق های بازنشستگی سخن به میان می آورد. 
شاید او از معدود افرادی است که همچون یک پزشک زمان مناسبی را به تشخیص بیماری های اقتصادی – اجتماعی اختصاص داده و پس از تشخیص به بررسی و تحقیق برای ارایه بهترین راه های درمان می پردازد. 
او به دنبال ارایه مُسَکِّن‌های قوی برای درد بیکاری، فقر و بحران صندوق‌ها نبوده است که اگر چنین بود می توانست با ارایه مسکن‌های قوی بیمار را به خواب سنگین فرو برد اما او شجاعانه در پی درمان بیماری است؛ حتی اگر این درمان با درد بسیار همراه باشد. 
علی ربیعی به سوگندی که برای درمان بیماری های اقتصادی- اجتماعی زیرمجموعه تحت امرش خورده، وفادار بوده است. 
وجود افرادی از جنس علی ربیعی در برابر کسانی که عیار اسمی و واقعی آنان یکی و بالا نیست به برخوردهایی از جنس گراشامی منجر می شود. 
برای آنان که عیار واقعی کمتری نسبت به عیار اسمی خود دارند، وجود افراد تمام عیار پرهزینه است، پس بهتر آنکه همه عیارها از گردونه خارج شوند. 
علی ربیعی از تمام عیارهایی است که هم دغدغه مند است، هم عالم و هم مدیری قوی. 
او که دارای مدرک استاد تمامی دانشگاه است و تدوین 10کتاب و راهنمایی و مشاوره بیش از صدها پایان نامه و پروژه‌های تحقیقاتی در حوزه های علوم اجتماعی را در کارنامه خود دارد، سال ها برای حفط امنیت این مرز و بوم تا پای جان تلاش کرده است و اکنون در مدیریت بزرگ ترین وزارتخانه اجتماعی کشور، با لمس دردهای جامعه و برخورداری از نگاه علمی بر آن بوده تا طرحی نو در اندازد. 
در فضایی که بیشتر به روزمرگی و نگاه های خطی در حل مسایل مهم کشور مبتلابه است، ربیعی در تلاش برای به تحرک واداشتن مجموعه ای عریض و طویل همسو با رسالت خویش است. 
این رفتار متفاوت علی ربیعی در مواجهه به مشکلات اجتماعی- اقتصادی جامعه است که سیل مقاومت‌ها از سوی کسانی را که ترجیح به حرکت در مسیرهای قبلی دارند علیه او روانه ساخته است؛ کسانی که دم از احقاق حقوق از دست رفته فرودستان می زنند اما در رفتار آنها نشانه هایی از نگاه سرمایه داری به طبقه فرودست است؛ آنان که تمام عیار نیستند! 
اما علی ربیعی در پس تمام مشکلات موجود موفق عمل کرده؛ او توانسته است:
1- برای نخستین بار در تمام دوران وزارتش حداقل دستمزد را بیش از تورم افزایش دهد.
2- برای نخستین بار پنجره واحد خدمات حمایتی را در کشور پایه گذاری کند.
3- برای نخستین بار سیاست های توانمندسازی فقرا را جایگزین سیاست های صدقه ای کند.
4- برای نخستین بار بیش از 9 میلیون نفر از گروه های فقیر جامعه را بیمه کند.
5- برای نخستین بار برای از بین بردن فقر مطلق برنامه جامع ارایه کند.
6- برای نخستین بار سیاست های مبتنی بر مشارکت گروه های هدف بهزیستی را برای حمایت از این گروه تصویب کند.
7- برای نخستین بار سیاست های اشتغال را جایگزین سیاست های تولید کند.
8- برای نخستین بار مسولیت اجرای برنامه های اشتغال دولت را بر عهده گیرد و در ایجاد اجماع برای دستیابی به اشتغال ضد فقر موفق عمل کند.
9- برای نخستین بار بحران پیش روی صندوق های بازنشستگی را که حاصل مدیریت های ناکارمد گذشته بود، شناسایی کند و برای حل آن راه حل ارایه کند.
10- برای نخستین بار در مدیریت مشکلات و مسایل کارگران بشخصه نظارت و پی گیری کند.
11- برای نخستین بار بر تقویت بخش تعاون با استفاده از رویکردهای مشارکتی تاکید کند.
12- برای نخستین بار به روی آوردن به روش های بانکداری و تامین مالی مبتنی بر جوامع محلی در بانک های زیر مجموعه تکلیف کند.
در قانون گراشام، تمام عیارها از گردونه خارج می شوند تا هزینه ها کمتر شود، در حالی که در شرایط فعلی استیضاح وزیری از جنس مردم، از جنس تعامل و تمام عیار ممکن است آنچنان هزینه های سنگینی بر بدنه جامعه بویژه جامعه کارگری و فرودست وارد کند که نمایندگان جامعه در خانه ملت نیز نتوانند از پس مدیریت آن برآیند. 
منبع: ایرنا

خواندن 383 دفعه

نظر دادن

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

جدیدترین عناوین

نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری عصر اقتصاد بلامانع است. عصر اقتصاد مسئولیت مطالب از سایر منابع را عهده دار نمی باشد. 1395